|
คาถาธรรม ผู้ที่จะประสบผลสำเร็จนั้น ต้องมีจุดมุ่งหมายแน่ชัด ที่ฝังไว้ลึกสุดในหัวใจ แม่นมั่น อย่างแทบไม่ต้องระลึกถึง แล้วลงมือทำด้วยความอุตสาหะ บากบั่น หากปราศจาก "จุดหมาย" และ "ลงมือทำ" จริงๆแล้ว ไม่มีความสำเร็จใดๆในโลก ๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๓ คาถาธรรม ผู้ที่จะไม่ประสบผลสำเร็จในชีวิต ก็คือผู้ไม่ลงมือทำอะไรเสียเลย กับผู้ที่เพียง "ทำอะไร อะไร เสียบ้าง" ส่วนผู้ที่จะประสบผลสำเร็จ ก็คือ ผู้ที่ มุ่งมั่น "ทำให้ สำเร็จ" และ "ทำสิ่งที่ยังไม่ได้ทำนั้นๆให้ได้" ๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๓ คาถาธรรม ผู้ที่เชื่อว่า "เป็นไปไม่ได้" คือ "คนตายแล้ว" กับผู้ ไม่มีความก้าวหน้าอีกแล้วอย่างสมบูรณ์ ๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๓ คาถาธรรม เราต้องระลึกเองว่า เรามุ่งไปที่อะไร ไม่ใช่ให้ใครมาจุดแรงบันดาลใจให้เราเท่านั้น จึงจะเป็นกำลังเพียรอันดีงาม ไม่สำคัญว่าเรามาจากไหน แต่สำคัญที่สุดคือ เรากำลังมุ่งหน้าไปไหน ๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๓ คาถาธรรม คนที่ทำงานโดยใช้ กำลังมือ ก็ คือ กรรมกร ๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๓ คาถาธรรม ผู้รู้สึกว่า สิ่งยาก หรือ ปัญหา หรืออุปสรรค เป็นความปกติ หรือ เรื่องง่ายๆ ก็เพราะผู้นั้น ๑. ไม่รู้สิ่งนั้นจริง แล้ว โยนสิ่งนั้นทิ้ง ๒. ผู้บรรลุแล้วในสิ่งนั้นเรื่องนั้นจริง ๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๓ คาถาธรรม จงรีบลงมือทำงานนั้นเดี๋ยวนี้ เพราะแม้งานนั้นสุดท้ายจะยังไม่เสร็จ ๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๓
คาถาธรรม ผู้ที่ดีขึ้นอยู่เสมอไม่มีหยุด คือคนเจริญ หรือ คนประเสริฐที่แท้จริง กว่าคนที่ดีพอแล้ว ๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๓ คาถาธรรม งานที่ปราศจากแรงบันดาลใจ จะเป็นงานหนัก หรือ ไร้ค่า แต่งานที่พร้อมด้วย แรงบันดาลใจ จะกลายเป็นงานที่น่าปีติยินดี ๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๓
คาถาธรรม ผู้เชี่ยวชาญ คือ ผู้ที่ทำสิ่งที่ตนทำยังไม่ได้จนได้ ๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๓ คาถาธรรม ก่อภูเขาให้ครบทุกลูก สร้างลำธารให้สมบูรณ์ทุกสาย สยายสายรุ้ง ไปให้ได้ทุกๆที่ นี่ คือ ปณิธาน ที่ต้องเป็นจริง ไม่ใช่เพียงซาบซึ้ง ๑๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๓ คุณภาพคน ๔ ขั้น ผู้รู้ได้ถ้วน ทำได้ที่ ชื่อว่าผู้สำเร็จ หรือผู้บรรลุ ผู้ทำดีได้ รู้ไม่มาก ชื่อว่าผู้เป็น ผู้ทำได้ยาก รู้มากง่าย ชื่อว่าผู้รู้ ผู้มีป้ายปริญญา ประกาศนียบัตร ชื่อว่าผู้รับรอง ถ้าใบรับรอง เป็นเพียงของผู้รู้ คุณภาพไม่ทราบได้ ถ้าใบรับรอง เป็นของผู้เป็น พอจะเห็นคุณภาพ ได้บ้าง ถ้าใบรับรองของผู้สำเร็จแท้ คุณภาพ เชื่อได้แน่ว่า เป็นความจริง แต่ความจริง ของสังคมปัจจุบันนี้คือ ปริญญา หรือใบประกาศนียบัตรใดๆนั้น ผู้รับรองส่วนมาก เป็นแค่ผู้รู้ และผู้รู้ส่วนมากไม่เชื่อว่า ผู้สำเร็จย่อมรู้ผู้รู้กับผู้เป็น ได้ชัดแท้กว่า ผู้รู้จะรู้ผู้สำเร็จ อนึ่ง ผู้รู้จะรับรองก็แต่ผู้รู้นั่นแหละได้มาก เนื่องจาก เป็นภูมิขั้นเดียวกันย่อมเห็นดี เห็นเด่นชัด ตรงกัน ดังนั้น ผู้สำเร็จจึงไม่ค่อยมีใครรู้ เพราะผู้รู้ ไม่ได้ออกใบรับรองให้ ๗ กรกฎาคม ๒๕๓๔ FILE:0559A.TAP / โศลกธรรม / ๒๕๓๓ |