คำถามที่ควรเอาไว้เตือนใจตัวเองบ่อยๆ ว่า จะเกิดอีกกี่รอบ ๆ ๆ ๆ ถึงจะได้หายโง่ ! (พ้นจากอวิชชา)

น่าประหลาดใจ : “บุญบาปเหมือนสึนามิครับ มาเร็วไปเร็ว ผมได้ใช้วิบากกรรมชาติที่แล้ว หมดแล้วครับ สึนามิกำลังจะกลับทะเล เพื่อทะเล จะกลับมาสวยงามเหมือนเดิม” จากข้อความ ที่ปรากฏในเว็บไซด์ twitter.com ของอดีตนายกฯ ทักษิณ

น่าเสียดาย: ...ที่ถูกหลอกให้เข้าใจว่า บุญบาปชดใช้ให้หมดได้ง่ายๆ เหมือนกับที่พระบางวัด อาสาตัดกิ่งไม้ระกำ เพื่อให้หมดเวรกรรมได้ และเรื่องของวิบากกรรมนั้น ไม่ใช่เป็นสึนามิ รอบเดียว ยังจะต้องมีการเขย่าขวัญ ให้สะเทือนเลื่อนลั่น (อาฟเตอร์ช็อค) กันอีก นับครั้งไม่ถ้วน เหมือนดั่งที่พระพุทธเจ้าของเรา แม้จะบำเพ็ญบารมีมาหลายแสน หลายล้านชาติ กว่าจะได้เป็น พระพุทธเจ้า ถึงกระนั้น เศษเสี้ยวของวิบาก ก็ยังตามมาเล่นงาน นานาสารพัดในชาติสุดท้าย เช่นมีคนลอบฆ่า มีนางจิญจะมาณวิกา อุ้มท้องมากล่าวตู่ มีช้างนาฬาคิริง ถูกมอมเหล้า วิ่งเข้ามาเหยียบ ฯลฯ

ดังนั้น “กรรม”(การกระทำ)ที่มนุษย์ได้ทำเอาไว้ ไม่ว่าจะทำในที่แจ้งหรือที่ลับ ล้วนเป็น “ทรัพย์”แท้ๆ ที่จะติดตามเราไป ทุกชาติๆๆๆ จนกว่า จะปรินิพพานนั่นเทียว

น่าสะพรึงกลัว : พระพุทธเจ้าได้ตรัสถึงความน่ากลัวของการเวียนว่ายตายเกิดในสังสารวัฏ อันไม่มีที่สิ้นสุดนี้ว่า ถ้าเอาเลือด แต่ละคน ของผู้มีตัณหา และอวิชชา ที่ถูกตัดหัวในแต่ละชาติๆ ๆ ๆ ทั้งชาติที่เคยเป็นไก่ เป็นแกะ เป็นแพะ เป็นหมู เป็นวัว เป็นควาย เป็นโจรร้าย ...ฯลฯ มารวมกันแล้ว เลือดที่หลั่งออกมาจนตาย ในแต่ละชาติ ๆ ๆ นั้น มันมีมากมาย ยิ่งกว่าน้ำ ในมหาสมุทรทั้ง ๔

น่าเบื่อหน่าย : ชีวิตที่มีเพียงแค่ กิน- ขี้ - มีคู่ สมสู่ -หลับนอน แล้วก็แก่งแย่งชิงดีด้วย “สรรพศาสตร์” จนพากันพินาศล่มจม ไปทั้งโลก ทั้งๆ ที่ไทยมี “พุทธศาสตร์” ของพระบรมศาสดาเอกของโลก เฉลยทางออกให้อยู่แล้ว

น่าประทับใจ: ..หัวใจที่หาญกล้าของประชาชนจากทุกทิศาภาค ผู้รักชาติรักแผ่นดิน สามารถบินฝ่า ไปประกาศ อธิปไตย ณ บริเวณรอบๆ เขาพระวิหาร อย่างไม่กลัวตาย ทั้งๆที่มีแต่ ๒ มือเปล่า ไม่มียศ ไม่มีตำแหน่ง แม้อุปสรรคขวากหนาม และภยันตราย จะมากมาย ก็ไม่สามารถ ฉุดรั้งหัวใจ ของความป็น “ไท” ที่อุทิศให้กับแผ่นดิน เพื่อเป็นทุนทางสังคม ให้ลูกหลาน ได้สืบสาน เจตนากันต่อไป น่าเสียดาย ก็แต่ผู้ใหญ่ในบ้านนี้เมืองนี้ ที่มีแต่รักษาภาพลักษณ์ ของตัวเองให้ดูดี และคอยรักษาเก้าอี้ตัวเอง เอาไว้ให้มั่นคง ทั้ง ๆ ที่ชีวิตนี้ สั้นเข้า แต่กลับปล่อยให้ “ตัวกู-ของกู” (อัตตาทั้งหลาย) ยาวออก

จักเกิดอีกกี่รอบ ๆๆ ไม่ว่าชาตินี้หรือชาติไหน ๆ ก็ขอให้ได้เข้าถึง “พุทธศาสตร์” - พาชาติพาตน ให้พ้นภัย -ได้เป็น “ไท” ที่สมบูรณ์ (ไม่เป็นทาส ให้กับกิเลสตัณหาใดๆ) อีกเลย .

- เราคิดอะไร ฉบับที่ ๒๓๑ เดือน ตุลาคม ๒๕๕๒ นัยปก -