ใจแก้ว อโศกตระกูล

ชื่อใหม่ ใจแก้ว อโศกตระกูล
ชื่อเดิม จุรีรัตน์ วีระพรสวรรค์
เกิด ๑๙ ตุลาคม ๒๔๙๒
พี่น้อง ๗ คนเป็นคนที่ ๒
ภูมิลำเนา ปาดังเบซาร์ ชายแดนประเทศมาเลเซีย
การศึกษา ชั้นประถมศึกษาปีที่ ๔
สถานภาพ หย่า มีบุตร ๑ คน
อาชีพเดิม ค้าขายอาหาร ตลาดปาดังเบซาร์

ครอบครัวขายอาหาร อยู่ตลาดปาดังเบซาร์ เมื่อแต่งงานได้เพียง ๖ เดือน ก็พบอโศก โดยปี ๒๕๒๐ ได้มาเปิดร้านขายข้าวมันไก่ ที่หน้าตลาด อินทรารักษ์ ได้ไม่นาน พบสมณะ ๓ รูป เดินบิณฑบาต สำรวมดี เกิดศรัทธา จึงใส่บาตรทุกวัน ต่อมาได้ฟังธรรมจากพ่อท่าน ประทับใจมาก ไม่เคยฟังธรรมเช่นนี้ จากที่ไหนมาก่อน และคิดว่า ถ้าได้เจอพ่อท่านก่อน ก็คงไม่แต่งงาน เมื่อศรัทธา ก็ถือศีลปฏิบัติธรรม จนพ้นทุกข์ได้ระดับหนึ่ง คือเดิมเป็นคนติดสบาย ไม่ชอบลำบาก เอาแต่ใจตัว หยิ่ง ถือตัวว่าเก่ง รวย และสวย พอมาปฏิบัติธรรม สอนให้เกิดสัมมาทิฏฐิ จึงสำรวมขึ้น ปล่อยวาง และเห็นใจผู้อื่นมากขึ้น

ใจแก้ว 2

ปี ๒๕๒๒ ย้ายร้านอาหาร มาอยู่หน้าสันติอโศก เปลี่ยนเป็นขายอาหารมังสวิรัติ นับเป็นร้านแรกๆ ในสมัยนั้น และแบ่งเวลา เข้ามาช่วยงาน ในวัดสม่ำเสมอ โดยเฉพาะการทำหนังสือธรรมะ

ปี ๒๕๒๓ ถือศีล ๘ พ่อท่านสนับสนุน และเข้าใจดี อีก ๕ ปีต่อมา จึงอนุญาตให้พ่อบ้าน มีภรรยาใหม่ได้ เพราะเห็นใจเขา และตนเอง เลือกทางนี้ แน่นอน

ปี ๒๕๒๔ เดินทางไปกับกองทัพธรรม เพื่อเผยแพร่ธรรม

ปี ๒๕๒๕ หน่วยงานราชการ มาเชิญไปแจกอาหารมังสวิรัติ ที่ท้องสนามหลวง เพื่อถวายเป็นพระราชกุศล เนื่องในวัน ๕ ธันวามหาราช ซึ่งปีนั้น เป็นปีพิเศษ เป็นปีฉลองกรุงรัตนโกสินทร์ ได้เรียนปรึกษาพ่อท่าน พ่อท่านอนุญาต ชาวอโศกจึงไปร่วมแจกอาหาร เพื่อถวายเป็นพระราชกุศล ในครั้งนี้

ต้นปี ๒๕๒๖ ได้เข้าเฝ้าถวายหนังสือ แด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เนื่องในงาน ๕ ธันวามหาราช

ปี ๒๕๒๔-๒๕๔๑ ช่วยงานในวัดสม่ำเสมอ บางครั้ง ก็เข้ามาพักค้างในวัดบ้าง

ปี ๒๕๔๒ เดินทางไปชุมชนราชธานีอโศก ช่วยบุกเบิกร้านอาหารมังสวิรัติ ที่อุทยานบุญนิยม

ปี ๒๕๔๔ เข้ามาอยู่ในสันติอโศก ทำงานประจำอยู่ฐานงาน เครือแหขอบคุณ เป็นฐานงานของส่วนกลาง ทำงานไม่มีเงินเดือน จนถึงปัจจุบัน

ปี ๒๕๔๗ เป็นนิสิต ม.วช. จนถึงปัจจุบัน

ปัญหาและอุปสรรคในการปฏิบัติธรรม และแนวทางการแก้ไข ความคิดเห็นที่ไม่ตรงกัน จริตที่ต่างกัน แต่เมื่ออยู่กันไป นานๆหลายปี ก็ฝึกหัด ปรับจริต เข้าหากัน ฝึกวางใจ ไม่ถือสากัน (มาถือศีลดีกว่า) มีผัสสะอะไรเกิดขึ้น หัดเข้ามามองตัวเราเอง ก่อนที่จะไปโทษคนอื่น ถ้าหากเราผิด ก็แก้ไขที่ตัวเรา ทุกอย่างก็จะจบลงทันที

ข้อปฏิบัติที่คิดว่ายากที่สุด อัตตามานะไม่ยอม บางครั้งเขาติเตียนแรงๆมา ข้างนอกไม่แสดงออก แต่ข้างในจิตก็ยังไม่ยอม

คติประจำใจ สัญชาติแห่งความตรง ทำอะไรก็ทำจริง

เป้าหมายชีวิต ปฏิบัติธรรมไปตลอดชีวิต เป้าหมายสุดท้าย คือนิพพาน

ข้อคิดขอฝากให้หมู่กลุ่ม ทุกคนเป็นพี่น้องกันทั้งนั้น จงเห็นใจซึ่งกันและกันให้มาก ทุกคนเกิดมา มีกิเลสเหมือนกัน น่าสงสาร แม้กระทั่ง ตัวเราด้วย มุ่งหวังจะพ้นทุกข์กันทุกคน สาธุ
ใจแก้ว3

     .

หนังสือพิมพ์สารอโศก อันดับที่ ๓๐๔ หน้า ๗๖ เดือนสิงหาคม - กันยายน ๒๕๕๐

   www.asoke.info  |  จากโลกีย์ถึงโลกุตระ

www.boonniyom.net