ฮอยต่อ สมนึก

ชื่อใหม่ นายฮอยต่อ สมนึก
ชื่อเดิม นายปรีชา สมนึก
เกิด  ๑๐ กรกฎาคม ๒๕๒๓
ภูมิลำเนา อ.ขุนหาญ จ.ศรีสะเกษ
พี่น้อง ๕คน เป็นคนที่ ๓
สถานภาพ โสด

การศึกษา จบประถมศึกษา ร.ร.บ้านไฮ  (วันครู ๒๕๐๓) อ.กันทรลักษ์ จ.ศรีสะเกษ
จบมัธยมศึกษา ร.ร.สัมมาสิกขาศีรษะอโศก จ.ศรีสะเกษ
จบปริญญาตรี  คณะศึกษาศาสตร์ เอกวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช

อาชีพ นักศึษา

สถานที่ทำงาน ชุมชนวัฒนธรรมศีรษะอโศก

เมื่อยังไม่ถึง ๑๐ ขวบ ได้ติดตามพ่อ เพื่อเยี่ยมเยียนพี่ชาย (นายถิ่นทอง สมนึก) และร่วมงานบุญ ช่วยงานวัดเป็นครั้งคราว ที่ชุมชนวัฒนธรรมศีรษะอโศก ครั้งแรกประทับใจที่อาหารเยอะดี โดยเฉพาะขนม ทำให้อยากมาวัดเป็นประจำ ต่อมา ประทับใจ ในความเป็นกันเอง เเละการให้ความเอ็นดูของรุ่นพี่ และผู้ใหญ่ ซึ่งมีสูงมาก ทั้งได้สัมผัสถึงความแปลกๆ ของชุมชน ซึ่งตนเอง ยังไม่ค่อยเข้าใจ แต่ก็สนใจ

เข้ามาอยู่วัดกับพี่ชาย เมื่อ ๖ พฤษภาคม ๒๕๓๕ อายุ ๑๒ ขวบ  ขณะนั้น ชั้นประถมศึกษา  ในชุมชนยังไม่มี จึงเรียนชั้นประถม ข้างชุมชน

ชั้นมัธยมศึกษา เข้า ร.ร. สัมมาสิกขาศีรษะอโศก ด้วยคะแนนอันดับหนึ่ง มัธยมปลาย มีหน้าที่ดูแลรุ่นน้อง มีกิจกรรมมากขึ้น ได้ฝึกภาวะความเป็นผู้นำ

จบ ร.ร. สัมมาสิกขาศีรษะฯ ปี ๒๕๔๓ อยู่ชุมชนต่อ รับผิดชอบงานหลายด้าน  ปัจจุบันรับผิดชอบงาน ร้านหนึ่งน้ำใจ ร้านค้าชุมชนศีรษะอโศก

ปัญหาและอุปสรรคในการทำงาน และการปฏิบัติธรรม ตั้งแต่อยู่ร้านค้าชุมชน ถูกมองว่าเอาแต่งาน หลายคนเป็นห่วง แต่สภาพงาน ที่อยู่ตรงนั้น เป็นสภาพงานที่ต้องรอบจัดจริงๆ หลายคนต้องสูญเสียสุขภาพ และอื่นๆ สำหรับตนเองที่ผ่านมา คิดว่า สภาพงานตรงนี้ ทำให้ได้ปฏิบัติธรรมมากที่สุด โดยเฉพาะสภาพจิตใจ ต้องฝึกทำใจ วางใจ เอาชนะตน เองให้ได้ ตื่นขึ้นมา ทุกๆเช้า จะต้องคุยกับตนเอง บอกตนเอง ให้ตั้งสติล่วงหน้าว่า จะต้องเจอกับอะไรบ้าง ที่ต้องทำให้เราหงุดหงิด ความหิว ความเหน็ดเหนื่อย ความวุ่นวาย ซึ่งคือผัสสะ ที่ทำให้เราได้ พิสูจน์ใจตนเอง เลิกงานมาเหนื่อยๆ ก็ต้องมาตามถามตนเองว่า เราไม่พอใจเรื่องนั้นๆ ด้วยเหตุผลอันใด บางทีก็รู้ว่า ตนเองช่างไร้เหตุผลสิ้นดี ก็ทำหนดทิศทางในเวลาสั้นๆ เพื่อเริ่มต้น ที่ดีใหม่ต่อไป ในขณะที่จัดสรรชีวิตยังไม่ลงตัว จึงไม่สามารถไปทำวัตรเช้า ทำวัตรเย็นได้ ก็เลยต้องอาศัยการทำงาน คือ การปฏิบัติธรรม ไปอย่างเดียวก่อน

แนวทางแก้ไข เปิดใจให้กว้าง อยู่เหนือความรู้สึกของตนเองให้มากที่สุด ทบทวน สร้างความเข้าใจให้ตนเอง การเริ่มที่ง่าย จบที่รวดเร็ว คือที่ตัวเอง

ข้อปฏิบัติที่คิดว่ายากที่สุด มีความเบิกบานต่อเนื่องตลอดวัน ให้เวลา ให้ความเข้าใจคนอื่น อย่างไม่มีเงื่อนไขใดๆ

คติประจำใจ อยู่แห่งใดไม่ทิ้งธรรม คือสัจจธรรมของชีวิต

เป้าหมายชีวิต อยู่ในโลกกว้างอย่างมีคุณค่า

 ข้อคิดข้อฝากให้หมู่กลุ่ม ณ วินาทีนั้น ที่คุณคิดว่า หนักเหนื่อย ชีวิตวุ่นวายเครียดแทบเป็นบ้า หารู้ไม่ว่า อีก หลายชีวิต เขาเป็นบ้าไปเรียบร้อยแล้ว พวกเราเป็นคนจนที่เอื้อเฟื้อ ไม่เว้นเเม้คนที่รวยแล้ว ก็ลองคิดดูซิว่า หากไม่กระเตื้องตัวเองขึ้นมา วันข้างหน้าจะมีอะไรเหลือ ให้เอื้อเฟื้อแจกจ่ายคนอื่น อุดมการณ์ของเราชัดเจนว่า เพื่อมวลมนุษยชาติ รับรู้ไว้เลยว่า เมื่อใดก็ตาม ที่ชีวิตสบายมากขึ้นเท่าใด เมื่อนั้นเพื่อนฝูง พี่ ป้า น้า อา สมณะ ของพวกเรา พ่อท่าน ของทุกคน กำลังทำงานหนักมากขึ้นเท่านั้น

     .

หนังสือพิมพ์สารอโศก อันดับที่ ๓๐๕ หน้า ๑๐๔ เดือนตุลาคม - พฤศจิกายน ๒๕๕๐

จากโลกีย์ถึงโลกุตระ

   www.asoke.info

www.boonniyom.net