แก่นกลั่นบุญ แก้วตั้ง

ชื่อใหม่ น.ส.แก่นกลั่นบุญ แก้วตั้ง
ชื่อเดิม น.ส.สายใจ แก้วตั้ง
พี่น้อง ๙ คนเป็นคนที่ ๙
เกิด ๑๖ มีนาคม ๒๕๑๘
ภูมิลำเนา จังหวัดกระบี่
การศึกษา ปวท.วิศวะสิ่งแวดล้อม วิทยาลัยเทคนิคภูเก็ต - ปริญญาตรี คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
อาชีพเดิม นักศึกษา

แก่นกลั่นบุญ2

ปกติจะชอบฟังรายการธรรมะ ประมาณปี ๒๕๔๑ เปิดเจอรายการวิทยุท่านจันทร์ ประทับใจ แนวความคิด วิถีการดำเนินชีวิต ที่พึ่งตนเองเป็นหลัก แต่งตัวเรียบง่าย กินมังสวิรัติ ทุ่มเททำงานฟรี ไม่มีค่าตอบแทนใดๆ ไม่ต้องมีเงิน ก็เชื่อมั่นว่า สามารถมีชีวิตอยู่ได้

เริ่มคบคุ้น โทรศัพท์ปรึกษาปัญหากับท่านจันทร์ ในรายการวิทยุ และไปสันติอโศกบ่อยขึ้น กินมังสวิรัติ ลดการใช้และการซื้อเสื้อผ้า ไม่สวมรองเท้า ไปช่วยงานที่มูลนิธิเพื่อนช่วยเพื่อน เรียนพระไตรปิฎก ร่วมงานพุทธาภิเษก สุดยอดปาฏิหาริย์ งานปลุกเสกพระแท้ๆของพุทธ ฟังธรรมพ่อท่าน สมณะ สิกขมาตุมากขึ้น ทำให้เข้าใจสาระของชีวิตชัดขึ้นๆ จึงมีความมุ่งมั่น ตั้งใจจะอยู่วัด แต่ไม่สามารถบอกเล่า ความตั้งใจ และสิ่งที่ได้พบจากชาวอโศก ให้พ่อแม่ ญาติพี่น้อง เข้าใจได้ จึงถูกคัดค้านอย่างมาก ถึงขนาดให้เลิกเรียน ที่มหาวิทยาลัย และกลับไปอยู่บ้าน ตอนที่กลับไปบ้าน ก็นำเทป และหนังสือธรรมะ กลับไปด้วย และตั้งจิตอธิษฐานถึงพ่อท่านว่า ให้ช่วยได้อยู่วัดด้วย เพราะอยากอยู่ปฏิบัติธรรมเป็นคนวัด ในที่สุด ทางบ้านก็ตกลงกัน ให้มากรุงเทพฯ เพื่อสอบ ๓ วิชาสุดท้าย ก็สอบผ่าน พ่อแม่พี่ๆ มาร่วมงานรับปริญญา แม่ร้องไห้ตลอด พ่อก็เลย พลอยน้ำตาไหลไปด้วย พี่ๆก็ให้กำลังใจ เพราะยังยืนยันว่า รับปริญญาเสร็จ ก็จะเข้าวัดเลย และพาพ่อแม่พี่ๆ เดินชมสันติอโศก ดูพวกเขาวางใจ และสบายใจขึ้น แต่ในใจของตนเอง ตอนนั้นรู้สึกเหมือน แบกอะไรหนักๆ เกิดความรู้สึกต่อสู้กันภายใน น้ำตาพาลจะไหล เพราะยังเข้าใจไม่ชัดว่า การมาปฏิบัติธรรม เป็นการกตัญญูยิ่งกว่า การทำบุญด้วยการ หาเงินทอง ข้าวของให้พ่อแม่ และวันนี้เข้าใจชัดขึ้น และจะเดินต่อไป ในเส้นทาง ที่เลือกแล้ว แม้จะยาก แต่ก็มั่นใจในพ่อท่าน ครูบาอาจารย์ และความตั้งใจของตนเอง ที่จะลดกิเลส

ต้นปี ๒๕๔๕ ลงทะเบียนเป็นคนวัด พักที่ตึกขาว สันติอโศก ช่วยงานรับโทรศัพท์ วิทยุชุมชน ชมร.หน้าสันติอโศก และช่วยงาน มูลนิธิเพื่อนช่วยเพื่อน

มิถุนายน ๒๕๔๕ ไปฝึกตนที่พุทธสถาน ภูผาฟ้าน้ำ ช่วยงานที่ ชมร.เชียงใหม่ และงานทั่วไป จนถึงปัจจุบัน

แก่นกลั่นบุญ3

ปัญหาและอุปสรรคในการทํางาน เอาแต่ใจตนเอง อดทนน้อย อยากได้ความสำเร็จทันที มีความไม่รู้มาก จึงมักไม่เท่าทัน กิเลสตนเอง

แนวทางแก้ไข ฝึกขัดใจตนเองบ่อยๆ ไม่เชื่อความคิดของตนเองมาก ขยันปรึกษา ฝึกเป็นผู้ฟังมากๆ ฝึกยอมบ่อยๆ เป็นผู้ตามที่ดี ฝึกเรียนรู้ศีล ระลึกถึงศีลบ่อยๆ

ข้อปฏิบัติที่คิดว่ายากที่สุด ยอมได้อย่างไม่มีเงื่อนไขใดๆ และการระลึกถึงศีลต่อเนื่อง

คติประจำใจ ศีลอยู่กับตัวไม่ต้องกลัวอะไร

เป้าหมายชีวิต
- ฝึกตนเรียนรู้และลดกิเลส จนตนเป็นที่พึ่งของตนได้
- ระลึกถึงศีลได้ต่อเนื่อง จนมีศีลเป็นปกติ
- อุทิศเลือดเนื้อและจิตวิญญาณ ตอบแทนคุณศาสนา พ่อท่าน ครูอาจารย์

ข้อคิดข้อฝากให้หมู่กลุ่ม พยายามบอกสอน เตือนตนเองอยู่เสมอๆว่า ในเมื่อเรายังไม่สมบูรณ์แบบ เราต้องขยันปรึกษา เชื่อฟังครูบาอาจารย์ ปฏิบัติตาม ขยันพากเพียรฝึกฝนตนเอง อดทนให้มากๆ ฝึกอ่านอารมณ์ ลดกิเลสให้มากๆ ระลึกถึงศีล ตรวจตราศีล ในกายวาจาใจเสมอๆ จนเรามีศีล เป็นที่พึ่งอันมั่นคงได้

แก่นกลั่นบุญ4
     .

หนังสือพิมพ์สารอโศก อันดับที่ ๓๐๙ หน้า ๘๔ เดือนมิถุนา - สิงหา ๒๕๕๑

   www.asoke.info  |  จากโลกีย์ถึงโลกุตระ

www.boonniyom.net