กล้าตรง2
ชื่อใหม่ นายกล้าตรง พรมโสดา
ชื่อเดิม นายทักษิณ พรมโสดา
เกิด ๑๖ มกราคม ๒๕๑๓
ภูมิลำเนา จังหวัดขอนแก่น
พี่น้อง ๔ คน เป็นคนที่ ๓
สถานภาพ โสด
การศึกษา ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๖ โรงเรียนนครขอนแก่น อำเภอเมือง จ.ขอนแก่น
อาชีพเดิม พนักงาน โรงงานนิคมอุตสาหกรรม แหลมฉบัง

เขาแสวงหาคนดี ที่เป็นคนดีจริงๆ เพราะหลายคน ที่มองว่าเป็นคนดี พอเข้าไปสัมผัสจริง กลับพบว่าไม่ใช่

ปี ๒๕๒๙ อายุ ๑๖ ปี ได้ข่าวสมณะโพธิรักษ์ถูกจับ พออ่านข่าวก็รู้ว่า เป็นพระที่ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ ไม่ใช้เงิน มักน้อย สันโดษ ฯลฯ รู้สึกอยากจะมา ให้กำลังใจคนดี แต่ยังไม่มีโอกาสมา

ปี ๒๕๓๕ ร่วมเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ ได้ติดตามข่าว พลตรีจำลอง ศรีเมือง ประทับใจและติดตามมา จนได้เป็นสมาชิก เราคิดอะไร เลขสมาชิก ๔๘๔ จึงได้ทราบว่า ผู้ที่เป็นอาจารย์ของ พลตรีจำลอง คือสมณะโพธิรักษ์ เริ่มเสาะหาค้นคว้า เรื่องราวของชาวอโศก จากหนังสือเก่า ในห้องสมุดต่างๆ จนเกิดเป็นทิฐิที่ตรงกัน ได้พบทางออกของชีวิต ที่ค้นหามานาน เพราะว่าพ่อท่าน เปิดเผยสิ่งที่เป็นสัจธรรม ที่สามารถพิสูจน์เห็นตามได้ ในการทำความดี จึงปรับเปลี่ยนวิถีชีวิต จากคนที่กินเหล้า ติดอบายมุข ก็ลดละเลิกมาได้

ปลายปี ๒๕๓๖ ได้ลาออกจากงาน
ต้นปี ๒๕๓๗ ได้บวชเป็นพระที่บ้านเกิด จังหวัดขอนแก่น เพื่อเป็นการตอบแทน พระคุณพ่อแม่ และเป็นการบอกลา ก่อนที่จะมาอยู่กับ ชาวอโศก บวชอยู่ที่วัดป่า ประจำหมู่บ้าน (เป็นป่าช้าร้าง) ส่วนใหญ่จะอยู่วัดป่าคนเดียว จึงพยายามนำวัตรปฏิบัติ ของชาวอโศกไปใช้ เช่น ฉัน ๑ มื้อ งดน้ำปานะ ไม่สวดท่องบาลี เป็นต้น เมื่อลาสึกได้ ๓ วัน ๒ คืน ก็รู้สึกไม่อยากอยู่บ้าน จึงรีบนั่งรถมาที่สันติอโศก ตอนนั้น ตั้งใจจะมาบวชต่อ แต่พบว่า การจะบวช เป็นพระชาวอโศก ต้องมีขั้นตอน จึงหยุดความตั้งใจไว้

ปี ๒๕๓๘ เป็นคนวัด ที่สันติอโศก ช่วยงานท ี่ชมรมมังสวิรัติ (ชมร.) บ้าง และมาช่วยงานประจำ กับสมณะกรรมกร กุสโล ต่อมาย้ายมาอยู่ที่ ปฐมอโศก เพื่อช่วยและดูแล สมณะกรรมกร กุสโล ตอนที่ท่านตกบันได และเดินไม่ได้ เมื่อท่านอาการดีขึ้น จึงขอลามาช่วยงาน ที่ชุมชนราชธานีอโศก

ประมาณปี ๒๕๔๓ มีปัญหาเรื่องสุขภาพ จึงขอมาอยู่กับสมณะ มนาโป ที่กำลังอาพาธ และรักษาตัวอยู่ที่ โรงสีขอนแก่น จนกระทั่ง ติดตามท่าน ไปอยู่ที่เกาะสมุย และนิมนต์ท่าน มาที่ปฐมอโศก จนท่านถึงแก่มรณภาพ จึงย้ายกลับมาอยู่ที่ ชุมชนราชธานีอโศก อีกครั้ง จนถึงปัจจุบัน

ปัจจุบัน เป็นนิสิต สัมมาสิกขาลัยวังชีวิต ทำงานอยู่ฐานโรงเต้าหู้ รับผิดชอบงาน เดินท่อน้ำประปา ในหมู่บ้าน งานซ่อมบำรุงต่างๆ เป็นผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้าน

ปัญหาและอุปสรรค ที่นี่บ้านราช งานเยอะมาก คนก็หลากหลายลีลาต่างกันไป อยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ สร้างบ้านแปลงเมือง จึงมักจะเกิดปัญหาต่างๆ ในเรื่องงานก็ตาม ในเรื่องกระทบกัน ทางจิตใจก็ดี

แนวทางแก้ไข พยายามเอาจริง เคร่งครัดที่ตน ผ่อนปรนผู้อื่น คิดเสียว่า ทุกคนต้องการมาดี เป็นการขัดเกลากันไป ทุกคนก็ต่างเป็นโจทก์ ให้แก่กันและกัน เพื่อพัฒนาที่ดีขึ้น

ข้อปฏิบัติที่คิดว่ายากที่สุด คือการไม่เอาจริง ไม่ตั้งตนอยู่บนความลำบาก กุศลธรรมเจริญยิ่ง แต่มักจะตั้งตน อยู่บนความสบาย

คติปประจำใจ เพราะสู้งานหนัก จนผ่านมาได้ จึงมีวันนี้ เพราะกำลังใจ ที่กล้าสู้อุปสรรค จึงมีวันนี้ ก้าวทีละก้าว

ป้าหมายชีวิต เป็นนิสิต สัมมาสิกขาลัยวังชีวิต นั่นคือ พยายามประพฤติพรหมจรรย์ ให้ได้ตลอดชีวิต

ข้อคิดข้อฝาก ถ้าเรารักพ่อ ไม่อยากให้พ่อเหนื่อย เราต้องไม่เอาแต่ใจตัว

กล้าตรง 

    .

หนังสือพิมพ์สารอโศก อันดับที่ ๓ หน้า ๘ เดือธันวา ๒๕๕๒ - กุมภา ๒๕๕๓

   www.asoke.info  |  จากโลกีย์ถึงโลกุตระ

www.boonniyom.net