ร้อยหล้า ประวาฬ

นายร้อยหล้า ประวาฬ
ชื่อเดิม นายบรรจง ประวาฬ
เกิด ๓๐ มิถุนายน ๒๕๒๐
พี่น้อง ๓ คน เป็นคนที่ ๒
ภูมิลำเนา จังหวัดศรีสะเกษ
สถานภาพ โสด
การศึกษา ป. ๖ โรงเรียนบัวระรมย์ จ.ศรีสะเกษ  ม.๓  กศน.วารินชำราบ  จ.อุบลราชธานี (ชุมชนราชธานีอโศก ส่งเสริมให้ไปเรียน)
อาชีพเดิม ทำนา

 ปี ๒๕๔๖ มีการอบรมสัจธรรมชีวิต ที่พุทธสถานศีรษะอโศก พ่อเป็นลูกค้าธนาคาร เพื่อการเกษตรและสหกรณ์ (ธ.ก.ส.) ซึ่งทางธ.ก.ส.ให้ไปอบรม ช่วงนั้นพ่ออยากทำนา จึงให้ตนไปแทน คิดว่าจะได้อบรมในโรงแรม ทำไมไปอบรมในป่า แต่ได้เจอสมณะ อบอุ่นดี ท่านเทศน์ให้ฟัง รู้สึกอบอุ่น กว่าพระทั่วไป อยากศึกษาเพิ่มเติม จึงไปๆมาๆ ได้คบคุ้นกันมากขึ้น

ประทับใจ ชุมชนสังคม ที่มีคนถือศีลปฏิบัติธรรมกันทั้งหมู่บ้าน ไม่นึกว่าจะได้เห็นในยุคนี้ผู้สร้างต้องไม่ใช่คนธรรมดา อย่างแน่นอน

หลังจากนั้น เริ่มตรวจดูตนเอ งเรานับถือศาสนาพุทธ ถือศีล ๕ รักษาได้กี่ข้อ ถือศีลตามประเพณีไปอย่างนั้น สัตว์ก็ยังฆ่าอยู่ ที่ผ่านมาทั้งชีวิต มีแต่เอาชีวิตเขา มาต่อชีวิตเรา จึงตั้งใจว่า จากนี้ต่อไป จะไม่ฆ่าสัตว์ และไม่กินเนื้อสัตว์อีก เมื่อปี ๒๕๔๗

กลับมาบ้าน ก็เริ่มทำนาแบบใหม่ ไม่ใช้ปุ๋ยเคมี เพราะที่บ้านทำนามานาน เห็นปัญหาแล้วว่าไปไม่รอด เพราะปุ๋ยเคมี แพงขึ้นเรื่อยๆ ดินก็แน่น ไม่สามารถ พึ่งตนเองได้ จึงกลับไปศึกษาเพิ่มเติมอีก แล้วได้ไปร่วมงาน ปลุกเสกพระแท้ๆของพุทธ ที่พุทธสถาน ศีรษะอโศก

ปี ๒๕๕๑ บ้านราชฯมีการขนเรือ เสร็จจากการขนเรือ ได้ไปร่วมชุมนุม ต่อต้านทักษิณต่อ

ปี ๒๕๕๒ เสร็จจากการชุมนุม ไปอยู่ที่บ้านราช เมื่อเข้าไปอยู่ตอนแรก ช่วยดูแลนักเรียน ช่วยงานท่านสมณะ ช่วยทำกสิกรรม ปลูกต้นทานตะวัน และผักต่างๆ แต่เมื่อถึงฤดูทำนา ก็กลับไปช่วยทำนาที่บ้าน ปัจจุบันบ้านราช มีที่ทำนาแล้ว ก็ช่วยทำนาที่บ้านราชด้วย

ปัญหาและอุปสรรคในการทำงาน อยู่กับผู้คนหลากหลาย ต่างคนต่างที่มา รู้สึกนึกคิดก็ต่างกัน บ้านราชกำลังสร้างบ้าน แปลงเมือง พื้นที่ยังไม่นิ่ง เปลี่ยนแปลงอยู่บ่อยครั้ง หลายอย่าง ยังไม่สมบูรณ์ ยังไม่ลงตัว

แนวทางแก้ไข พร้อมที่จะปล่อยวาง ทำตามเหตุปัจจัย เมื่อมีปัญหา ปรึกษาสมณะ เพื่อนร่วมงาน เราจึงจะไปรอด

ข้อปฏิบัติที่คิดว่ายากที่สุด ทำในสิ่งที่เราไม่เห็นด้วย ต้องทำใจในใจ อย่างมาก

คติประจำใจ พึ่งตนเองให้ได้มากที่สุด เมื่อสุดๆแล้ว ค่อยพึ่งผู้อื่น

เป้าหมาย พ้นทุกข์

ข้อคิดข้อฝากให้หมู่กลุ่ม อย่าประมาท ว่าอายุยังน้อย ไม่เข้ามาอยู่กับหมู่กลุ่ม เพราะชีวิตไม่แน่นอน เมื่อเห็นแล้วว่า สิ่งใดประเสริฐที่สุด สำหรับความเป็นมนุษย์ ก็อย่าช้า

     .

หนังสือพิมพ์สารอโศก อันดับที่ ๓๔๑ หน้า ๖๙ เดือน พฤศจิกายน ๒๕๕๘ – มกราคม ๒๕๕๙

   www.asoke.info  |  จากโลกีย์ถึงโลกุตระ

www.boonniyom.net